چهار اصل مهم برای اداره شبکه‌های اجتماعی

از پیش بدانید: کجا مطلب پُست می‌کنید؟ چه چیزی پست می‌کنید؟ چه وقت پست می‌کنید؟ چرا پست می‌کنید؟ و می‌خواهید چه اتفاقی بیفتد؟
از پیش بدانید که دسترسی به چه افرادی مورد نظرتان است و جزییات جمعیت‌شناختی هر گروه مخاطب چیست.
تنها یک کارمند را مسئول اداره شبکه‌های اجتماعی‌تان نکنید.
آدرس شبکه‌های اجتماعی کمک‌کنندگان و اعانه‌دهنده‌ها به سازمان‌تان را یک‌جا داشته باشید.

شبکه‌های اجتماعی برای سازمان‌های مردم نهاد کوچک که بودجه اندکی هم دارند، یک موهبت‌اند. استفاده از این شبکه‌ها برای جمع کردن کمک‌های مالی و بالابردن آگاهی اجتماعی راه خوبی است که سازمان‌های مردم‌نهاد را از شیوه‌های تبلیغات سنتی بی‌نیاز می‌کند. داشتن یک برنامه خوب برای عمل می‌تواند به معنای موفقیت و پرهیز از شکست باشد. چه تازه شروع کرده باشید و چه حضور جاافتاده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داشته باشید، چهار اصل  زیر به درد شما و هر سازمان‌ مردم نهاد (سمن) دیگری می‌خورد:

راهبرد دقیق و تعریف شده داشته باشید

اخیرا مطالعه‌ای روی ۹۵۰۰ سمن در سراسر آمریکا انجام دادم تا دریابم آن‌ها چگونه از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند. یکی از پرسش‌هایم این بود که آیا راهبردها، سیاست‌ها و اهداف‌تان برای شبکه‌های اجتماعی روشن و مستند است؟ بیش از ۶۷درصد پاسخ‌ها حاکی از این بود که آنها هیچ راهبردی نداشتند.

تعریف و مشخص کردن استراتژی نباید کار سختی باشد، در واقع می‌تواند سندی کوتاه و ساده باشد که موارد زیر را در بردارد:

  • - کجا مطلب پُست می‌کنید؟ (در فیس بوک، توییتر، یا جایی دیگر؟)
  • - چه چیزی پست می‌کنید؟ (عکس، ویدئو، متن یا لینک؟)
  • - چه وقت پست می‌کنید؟ (چه ساعت از روز و کدام روزهای هفته؟)
  • - چرا پست می‌کنید؟ (برای اینکه کمک‌های نقدی دریافت کنید؟ یا آگاهی از فعالیت‌هایتان را بالاببرید؟
  • - می‌خواهید چه اتفاقی بیفتد؟ (بازدید از تارنمایتان بالا رود، اعانه بیشتر جمع کنید، به اشتراک بگذارید یا لایک بخورید؟)
  •  

بدانید که با چه کسی کار دارید

وقتی استراتژی‌تان را تعریف و روشن می‌کنید، بسیار اهمیت دارد که بدانید دسترسی به چه کسانی مورد نظرتان است. تعریف شخصیت و نوع کاربر تمرین خوب دیگری است که نوع پست و جای پست را برای‌تان روشن می‌کند. مثلا کاربران اینستاگرام، جزییات متفاوتی از کاربران توییتر دارند.

پس اول روشن کنید که افراد مورد نظرتان چه کسانی هستند:

  • - اهداکنندگان و اعانه‌دهنده‌‌ها
  • - داوطلبان
  • - اعضای هیات مدیره
  • - کارمندان
  • - افراد بانفوذ و اعضای جوامع خاص
  •  

سپس جزییات جمعیت‌شناختی را به هر یک اضافه کنید که می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • - جنسیت
  • - سن
  • - قومیت
  • - درآمد
  • - وضعیت خانوادگی
  • - علائق
  •  

حتما امکانات موجودتان (از حیث اهداکنندگان و داوطلبان) را خوب بررسی کنید تا بتوانید ویژگی‌های مشترک میان آنها را پیدا کنید. مثلا شما ممکن است اهداکنندگان ایده‌آل خود را زنان سیاه‌پوست امریکایی بین ۳۰ تا ۴۰ سال  با درآمد ۵۰ دلار در هفته تعریف کنید. اگر شما این شخصیت‌های مخاطب‌تان را کنار آخرین گزارش مؤسسه پیو از شبکه‌های اجتماعی بگذارید و مقایسه کنید، می‌فهمید آن شبکه اجتماعی که شما برای این شخصیت‌ها باید رویش تمرکز کنید، اینستاگرام است. شما همچنین می‌توانید تبلیغاتی هم در فیس‌بوک برای این افراد درنظر بگیرید.

نام کاربری و رمز عبور ایمن داشته باشید

براساس نتایج مطالعه‌ای که من درباره رسانه‌های اجتماعی انجام دادم، بسیاری از سمن‌ها فقط یک کارمندشان را مسئول اداره شبکه اجتماعی خود می‌کنند.

شما باید نام کاربری و نیز رمز عبورتان را خوب تعریف و نیز در جای امنی نگهداری کنید تا بدین‌گونه سازمان‌تان را در برابر مسایلی مانند تغییر، بیماری و نیز مرخصی کارمندان‌تان حفاظت کنید. در این صورت هر یک از دیگر از کارمندان هم در مواقع اضطراری می‌توانند شبکه اجتماعی را اداره کنند. اگر این اطلاعات را در جای امن و مناسب نگه‌ ندارید و آن‌وقت یک‌باره دسترسی شما به یکی از حساب‌هایتان قطع شود، ناچار می‌شوید که یک حساب تازه در شبکه اجتماعی درست کنید. دو تا شدن حساب‌ها مخاطبان شما را گیج می‌کند.

آدرس شبکه‌های اجتماعی اهداکنندگان را یک‌جا داشته باشید

بیش از ۸۰درصد پاسخ دهندگان در پژوهش من، نام کاربری یا آدرس تارنما و شبکه‌های اجتماعی‌ اهدا‌کنندگان را در پایگاه داده‌هایشان ندارند.

دانستن این‌که اهداکنندگان شما کجاها به صورت آن‌لاین فعالیت می‌کنند، می‌تواند موقعی که می‌خواهید از آن‌ها قدردانی کنید هم به  کمک‌تان بیاید. مثلا اگر شما از یک کاربر فعال توییتر هدیه‌ای دریافت کرده‌اید، شاید بخواهید برایش پیام تشکری بفرستید. دانستن نام کاربری به شما اجازه خواهد داد که  این کار را سریع و نیز به طور موثری انجام دهید. نسل‌ جوان به خصوص از این شناسایی آنلاین استقبال می‌کند و گاه هدیه‌های تشکر را با کل شبکه به اشتراک می‌گذارد، که این به نوبه خود دسترسی شما را به افراد بیشتری تسهیل خواهد کرد. شاید هم شما اصلا ترجیح بدهید تا شبکه‌های اجتماعی را به عنوان اولین وسیله ارتباطی خود در نظر بگیرید.

این مطلب، نوشته استیون شَتَک است. او مسئول بخش آموزشی بلومرنگ‌ است و درباره سازمان‌های مردم‌نهاد وشبکه‌های اجتماعی پژوهش می‌کند و می‌نویسد. اصل این نوشتار را در تارنمای بلومرنگ می‌توانید مشاهده کنید. متن ترجمه شده به فارسی ویرایش‌ و خلاصه نیز شده تا برای خواننده رسا باشد.